Beroepen

dinsdag 23 februari 2016

Onlangs was er in het actualiteitenprogramma Brandpunt een reportage over de invloed van toets- resultaten op leerlingen. Er werd een meisje ten tonele gevoerd dat vertelde dat zij vanaf groep drie met buikpijn naar school is gegaan omdat zij D’s en E’s scoorde op alle Cito-toetsen. Jaar in jaar uit scoorde zij niet hoger en de lijst werd elk jaar langer en dus ook roder van kleur. In groep 8 kreeg zij het advies van school om naar het Praktijkonderwijs te gaan. Haar ouders hadden daar heel andere gedachten over. Zij zagen hun dochter thuis met haar neus in de mythologische boeken zitten en zij wisten dat hun dochter niet op de Praktijkschool thuis hoorde. Het meisje zit nu in een Mavo-Havo brugklas en ze is nu eindelijk blij op school.

Tijdens het bekijken van de reportage bekroop mij de vraag waarom dat meisje haar hele basisschoolperiode zo ontzettend ongelukkig is geweest. Laten we ons even focussen op de feiten die werden aangedragen. Het meisje baalt van haar D’s en E’s. Ze voelt zich dom, schrikt terug voor iedere toets die gemaakt moet worden, weet van zenuwachtigheid niet hoe ze de vragen goed moet beantwoorden en nadat de toets is nagekeken krijgt ze elke keer weer de bevestiging van haar slechte functioneren. Ik begreep dat zij het zo heeft ervaren. Een schrijnend verhaal. Iets wat nooit meer bij een kind voor moet komen.

Bij het invullen van de rapporten zit ik ook regelmatig met een dilemma. Er zijn bijvoorbeeld kleuters die alle vormen nog niet herkennen en ik vul dan een matig in, maar daarbij denk ik elke keer: wat fijn dat deze leerling nog mag groeien. Hij of zij hoeft alle vormen nu nog niet te weten, maar als wij in de klas, spelenderwijs elke keer de vormen herhalen, komt er een moment dat alle kinderen de vormen wel kunnen benoemen. Dus een lagere score betekent dat er nog tijd en ruimte komt om beter te worden. Als we zo tegen toets-resultaten aankijken, hoeft er in de toekomst toch nooit meer een kind ( of een ouder) buikpijn te krijgen van een D of een E?

IMG_1485De afgelopen weken zijn de kleuters bezig geweest met het thema beroepen. Natuurlijk is het dan leuk om een aantal mensen binnen te halen met bijzondere werkzaamheden. Zo kwam sgt1 Timen ons vertellen over zijn werk bij defensie. Toen hij in zijn uniform de klas in stapte zei één van de kinderen: ”Wauw…..daar is het leger!” De kinderen kregen een aantal foto’s te zien. Toen er een foto uit Afghanistan in beeld kwam, zei een meisje dat zij daar met haar ouders op vakantie was geweest. Nou, dat mag ik toch echt niet hopen. Daarna was het tijd voor “stiekem sterk” worden. Knap hoor hoe de kinderen de voorligsteun meededen! Daarna legde Timen uit dat het heel belangrijk is dat militairen elkaar vertrouwen. Toen hij vroeg wat dat inhoud: elkaar vertrouwen, bleek dat onze leerlingen (dankzij de Kanjertraining) dat heel goed konden vertellen. Olivier werd geblinddoekt en Ollie moest zijn vriend door een parcours leiden. Wat deed Ollie dat geweldig! Olivier had duidelijk vertrouwen in zijn vriend! Daarna liet Timen veel militaire spullen zien, die de kinderen ook van dichtbij mochten bekijken en ondertussen werden de liefhebbers gecamoufleerd. Dat zo’n grote militaire rugzak wel heel zwaar is heeft Senna ervaren. Ze deed hem om en viel meteen op haar rug. Een leerzame ochtend!

IMG_3170Later in de week kwam brandweerman Bas. Kijk, zo’n brandweerman heeft natuurlijk ook gave spullen bij zich. Het masker tegen de rook hadden de kinderen bij Timen ook al gezien, dus die herkenden ze wel. Ook vertelde Bas hoe je brandt kunt voorkomen en hoe mensen gered kunnen worden.

 

Buiten brandweermannetje spelen

Buiten brandweermannetje spelen

12743595_1533879033578117_5134884116099547586_nEr kwam ook een kraamverzorgster kwam bij ons in de klas. Zuster Renate had een aankleedkussen bij zich en een badje en een “echte “ baby. Die mocht lekker gewassen worden. De baby werd gewogen en uiteindelijk kregen alle kinderen een diploma. Met alle net en bijna bevallen juffen en moeders een onderwerp dat aansloot bij de belevingswereld van de kinderen.

Met een beetje geluk komt er na de voorjaarsvakantie een hoefsmid. In elke groep zal ze een hoefje kappen, zodat de kinderen weten hoe een paard aan een paar nieuwe “schoenen” komt.

Wat erg leuk was om te ervaren is, dat iedereen die we vroegen om iets over hun werk te komen vertellen, daar zo enthousiast op reageerde. Alle gasten: super bedankt voor jullie geweldige inzet en bedankt voor jullie flexibele omgang met onze kleuters. Je kunt de meest mooie, ontroerende of interessante items vertellen en kleuters kunnen daar heel lang in meegaan, maar er komt altijd een moment dat een kleuter een vraag wil stellen en dat de lesgevende dan ervaart dat de gedachten van de kleuters wel enorm ver waren afgedwaald. Die zit te denken aan het kleur badje waarin hij zwemt tijdens zijn zwemles. Prachtig!

 

Delen via